Het is een druilerige, kletsnatte winter. Vele wandeldagen zouden in het "water" gevallen zijn als we op pad waren gegaan om elders te wandelen. Het alternatief om vanuit een veilige thuishaven te wandelen is ook goed bevallen, want dan waren we snel weer thuis bij dreigende buien.
Voor nu is het is wel even leuk om terug te kijken, dit komt mede door de puzzel, die ik onlangs kreeg van mijn beste vriendin. Een warme vriendschap van bijna 40 jaar, waarvan we de laatste 10 jaar heel wat kilometertjes hebben gewandeld.
De eerste langere afstandswandeling was in 2013, 15 km lang en ( bovenste foto op de puzzel) werd vanuit Vlaardingen gelopen. Voor mensen uit deze omgeving zullen deze route, die we hebben gelopen wel kennen. Voor een buitenstaander geldt, laat je eens verrassen wat je in het stedelijk gebied tegenkomt aan natuur. Vanuit de wijk Holy ben je met een 5 minuten in het buitengebied. Als je de Vlaardingse vaart overgaat loop je de Broekpolder in. Het van oorsprong veenmos gebied was ooit ook een veenweidegebied met veeteeltbedrijven. In de jaren 50 is de polder opgehoogd voor woningbouw. De bagger, die voor de ophoging werd gebruikt was echter verontreinigd en werd het i.p.v. een woonwijk een groen gebied. Het is een afwisselend gebied van bos, grasvlakte en waterpartijen, met veel fiets-, wandel- en mountainbikepaden. Voor de kinderen is er het klauterwoud, en er is Educatief Archeologisch erf ( Masamuda). We struinen door de "polder" naar het Bommeer, waar we met het voetpont naar het Jachthuis gaan, en zo zijn we ongemerkt over gegaan naar een ander natuurgebied "de Vlietlanden" wat tot het grotere natuurgebied Midden-Delfland behoort.
Archeologisch Erf Wandelpad over waterpartij Schotse hooglanders
Onder het genot van een kop koffie, genieten we van de rust van de Vlietlanden. Hier zien we nog een authentiek stuk Nederland. Het veengebied is nooit ingepolderd, wat maakt dat de grond niet ingeklonken is, het gebied ligt hoger dan de omringende polders. Brede vaarten worden afgewisseld met drassige bloemrijke graslanden. Het Jachthuis is alleen met het voetveer, of via het fietspad om de Foppeplas heen, te bereiken. Om onze tocht voort te zetten stappen we weer op het voetveer, om naar de overkant van de Middelvliet te komen. We lopen langs de Middelvliet, aan het einde buigt de route en lopen we langs de Vlaardingse Vaart. Jullie begrijpen dat er in dit gebied ontzettend veel gerecreëerd wordt, naast fietsen en wandelen ook de water- en hengelsport.
Poseren op voetpont de "Kwakel".
Boven: Uitzicht op de Vlietlanden vanaf het jachthuis
Rechts: pad langs de "Vlaardingse vaart"
De naam Midden-Delfland staat niet alleen voor de groene gemeente, waaronder de plaatsen Schipluiden, Maasland en Den Hoorn, en ook de buurtschappen de Kapel, de Zweth en 't Woudt behoren, maar ook voor een groot natuurgebied, Weliswaar is de druk groot om ook dit gebied te verstedelijken, maar Natuurmonumenten maakt zich samen hard met betrokken partijen om het landschap te behouden. Of hoe je in dit mooie gebied mogelijkheden creëert om de natuur toch redelijk te behouden. De aanleg van het laatste gedeelte A4 ( Delft- Vlaardingen) is hiervan een voorbeeld, hierover kun je lezen in mijn blog bij natuurwandeling "het dak".
We lopen een stuk langs de vaart, waarna we met de trekschuit de vaart oversteken. Dit gaat niet vanzelf, we hebben even onze spierballen nodig om de zwengel rond te draaien, zodat de schuit in beweging komt en we naar de overkant varen.
Met vereende krachten komt de schuit in beweging, en kunnen we naar de overkant.
Als je aan de overkant van de schuit afstapt, ga je rechts terug naar Vlaardingen. Maar wij gaan links, onze tocht is nog niet ten einde. We volgen het smalle pad naar Schipluiden, een kleine plaats in Midden-Delfland. Het is een rustiek plaatsje met een lange geschiedenis. In de Harnaschpolder is de oudste nederzetting van Nederland gevonden ( 3500 jaar voor Christus) In de Romeinse tijd waren hier nederzettingen. Vanaf de 16de eeuw is de dorpskern rondom de brug over de Gaag gesitueerd. Vandaag de dag is het nog een smalle brug over het riviertje, wat nostalgisch aandoet, tevens staan er nog kleine woningen aan weerszijde van de Gaag. Eind van de zomer doet het varend corso Westland ook het plaatsje aan. Ik bemerk dat ik geen foto's kan vinden van Schipluiden. maar zoals ik aan het begin van mijn blog schreef, laat je eens verrassen. Schipluiden is klein, maar is een leuke plek als je aan het eind van een wandeling bent. Op diverse plekken kun je koffie drinken of lunchen. ook voor ons is Schipluiden het eindpunt, manlief haalt ons op ons op en we gaan naar restaurant "Vlietzicht" voor een late lunch.
Pad langs de vaart Schipluiden tijdens de Westlandse Corso
Ondanks de stijve kuiten was het een heerlijke dagje, en besluiten we om we vaker langere afstanden te wandelen. Aangezien ik een boekje hebt van het Pelgrimspad besluiten hier mee starten.
De andere foto van de puzzel is gemaakt tijdens het lopen van dit pad. Op de warmste dag van het jaar, verdwalen we gruwelijk, wellicht ga ik daar op een ander moment op schrijven.
2013, 15 km, gewandeld met Sonja
Reactie plaatsen
Reacties
Wat een leuk verhaal van een wandeling van alweer een tijd geleden. Maar ik weet idd nog dat het een mooie tocht was EN ook toen super gezellig