Deze keer geen wandeling van het wandelnet, maar een route van Rotterdam Routes. Onder het kopje "aanpak" kunnen wandelliefhebbers lezen hoe de app werkt.
Op onze wandeldag kozen we de route Hoek van Holland, een route van 10 km. Wat een bofkonten zijn we weer, het is wederom een prachtige najaarsdag, een zonnetje met nu en dan een donkere wolk, en een lekker fris zeewindje.
Het strand van Hoek van Holland is geen onbekend gebied, regelmatig gebruiken we daar een kop koffie of een lunch. Nu maar eens ontdekken wat Hoek van Holland nog meer te bieden heeft.
De start was wat rommelig, een wegomleiding maakte het vinden van het startpunt wat lastig, ook was het wennen om met de app te lopen, ipv de genummerde paaltjes, die we anders volgen. We starten in bewoond gebied, in de buurt van de "Oud woningen" Architect Oud was lid van de kunstgroep Stijl, en bouwde begin 20ste eeuw een woningcomplex van 39 woningen met kenmerken van de Stijl ( o.a geen herkenning van het materiaal, eenvoudige kleuren) Het complex is nu een Rijksmonument. De route door de wijk is weinig enerverend, maar och we hebben wel wat bij te kletsen, dus ook geen probleem. Vanuit de wijk lopen we de Hoekse bosjes in. Het is een heerlijk wandel- en fietsgebiedje. Toen het park werd aangelegd was er een speelweg. Hier werden destijds voor de kinderen activiteiten georganiseerd, maar dat is inmiddels vergane glorie. In de bosjes staan twee stenen, een zoomsteen, die geluid vervormd als je je hoofd er in steekt, en een jachtsteen met opschrift, waaruit we kunnen concluderen dat in vroegere tijden de leden van het huis Oranje menig konijn of fazant geschoten heeft.
De stenen in de Hoekse bosjes. Links de steen, waaruit we mogen concluderen dat de koninklijke lieden hier menig konijntje of fazant geschoten zal hebben.
In de zoomsteen ontdek je dat de geluiden vervormen.
Via de strandweg lopen door de van Dixhoorndriehoek. Eigenlijk is het een stukje nieuw land, ontstaan door het opspuiten van 19 miljoen kubieke meter zand. Waar haal je zo ineens zoveel zand vandaan ? Ir. Dixhoorn had nog wat overgehouden van de aanleg van de Europoort. De driehoeksverbreding heeft Hoek van Holland een mooi natuur- recreatiegebied opgeleverd.
Uitzicht Dixhoorndriehoek.
Duitse bunker, Baupunkt 14a Markostand, ter hoogte van de driehoek.
Inmiddels zijn we aangeland op het strand, en wordt het tijd voor de lunch. Er zijn eetgelegenheden genoeg op dit gedeelte van het strand. Sportieve watersportlieden kunnen meer noordelijk gaan om hun sport te beoefenen, en nog meer noordelijk kun je van de stilte genieten. Na de lunch gaan we richting de pier, we zien grote schepen aan komen varen vanaf zee de Nieuwe Waterweg op. Het is altijd weer een indrukkend gezicht.
Dit gebied is de " ouwe hoek". Hier is Hoek van Holland ontstaan als nederzetting bij de uitmonding van de Maas. En het zal niemand meer verbazen dat deze monding is ontstaan door jawel de Sint -Elizabethsvloed. Wat in 1421 een verzanding was met een vaargeul, is sinds de 19de een belangrijke vaargeul voor de haven van Rotterdam, de zandplaat met nederzetting is nu het zuidelijke strandcentrum.
We gaan landinwaarts langs de waterweg lopen, aan de overkant van de waterweg zien we petrochemische industrie van Rozenburg.
Links op de pier staat het Atlantikwall museum, het museum is ondergebracht in de tafelbunker. De Tweede Wereldoorlog heeft zijn sporen wel achtergelaten in Hoek van Holland, de dorpskern "de oude Hoek " is gesloopt door de Duitsers om bunkers voor de Atlantikwall te bouwen. Maar dit was niet de enige schade die de Duitsers aanrichten, ook het oostelijke deel van Hoek van Holland moest het ontgelden, huizen werden afgebroken om schootsveld te krijgen, zodat een eventuele landing van de geallieerden voorkomen kon worden.
Het museum is in het winterseizoen gesloten.
Als we de Koningin Emmaboulevard op lopen, kom ik op een vaker bezochte plek. Op de grasvelden wordt maandelijks een kofferbak verkoop gehouden. Altijd even leuk om te scharrelen, een bakkie koffie te drinken of een visje te eten. De grasvelden zijn nu leeg, we kijken uit op fort 1881. Het fort, ooit gebouwd als verdedigingswerk voor de ingang van de waterweg en de haven van Rotterdam is nu een museum. Ter hoogte van het fort staat aan de wegkant het kindertransportmonument. Voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak stuurden Joodse ouders hun kinderen op transport naar Engeland. Vanuit heel Europa werden kinderen met de trein naar Hoek van Holland gestuurd, hier vandaan werden ze naar Harwich verscheept. Frank Meisler was een van de kinderen, die dit aan den lijve ervaren heeft. In zijn latere leven is hij kunstenaar geworden en heeft 4 van dit soort monumenten gemaakt. De andere drie monumenten staan in Londen, Gdanks en Berlijn.
Transportmonument en Fort 1881
We laten de oorlogsgeschiedenis achter ons, het drukke watergebied trekt weer onze aandacht. De Berghaven is eind 19de eeuw gegraven om de loodsschepen van Rijkswaterweg te bergen, tevens was er ruimte voor de uitvalsbasis van de KNRM. Ook hier treffen we een mooi monument passend bij de haven aan. Het monument de Redder is opgedragen aan de redders van twee reddingsschepen. Elise de Ridder van Mastrigt heeft het monument een stevige uitstraling gegeven, die passend is bij mensen, die drenkelingen redden.
Even verderop staat nog een oude torpedoloods, nu is er een horecagelegenheid gevestigd, ooit was het ook een badhuis. Zo zie je maar, hoe in de loop der jaren functies van gebouwen weer kunnen veranderen.
De Berghaven
Torpedoloods Monument de Redder, opgedragen aan de gevallen helden van de zee door de bewoners van Hoek van Holland in 1931
Zo langzamerhand komen we aan het eind van onze tocht. We kijken nog even bij het indrukkende stationsgebouw, deze heeft zijn oorspronkelijke functie verloren, er zijn nu een restaurant in gevestigd. Een nieuw station is ernaast gebouwd, niet meer voor de trein, maar voor de metro. De metrolijn is doorgetrokken naar het strand. Op korte termijn kunnen de badgasten op het strand uitstappen. Sinds de Kanaaltunnel heeft Hoek van Holland zijn functie als internationaal station verloren.
Het was nog even zoeken naar de parkeerplek van de auto, dat krijg je als je niet goed op let in welke straat je parkeert.
Een gezellige wandeldag in een prachtige omgeving is weer ten einde. Tevreden gaan we huiswaarts.
Het oude station gebouw Eindpunt metrostation
Reactie plaatsen
Reacties
Wat is er veel te vertellen over een wandeling van 10 kilometer!!
En al lezend realiseer ik me nog meer zaken die we hebben gezien.
Leuk om het allemaal weer terug te lezen
weer een boeiend verhaal over een voor mij bekende plek.
Heel leuk om te lezen.