Op de afgesproken wandeldagen, waarop we tocht Rockanje-Hellevoetsluis wilde gaan lopen regende het, en ja dan zijn we twee watjes en gaan we niet. Maar eindelijk lijkt nu het moment aangebroken, het is een mooie dag om op pad te gaan. Korte broek aan, zonnebrand en zonnebril in de tas en op naar Hellevoetsluis. Als ik de Bolektunnel uitkom, zucht ik. Waar, voordat ik  de tunnel inging een zonnetje door de wolken "piepte", is hier de lucht dichtgetrokken tot een grijze massa. Bij Rozenburg vallen de eerste druppels, en bij Brielle moeten de ruitenwissers flink aan het werk. Richting Hellevoetsluis zucht ik weer, maar dan van opluchting, het wordt droog. 

Hèhè eindelijk een wandeldag met ideaal weer. Nooit eerder was het een winter met slecht wandelweer. De keren dat het op onze geplande dagen regende waren niet op één hand te tellen. Jullie begrijpen we staan te trappelen. 

Het is een druilerige, kletsnatte winter. Vele wandeldagen zouden in het "water" gevallen zijn als we op pad waren gegaan om elders te wandelen. Het alternatief om vanuit een veilige thuishaven te wandelen is ook goed bevallen, want dan waren we snel weer thuis bij dreigende buien.

Mijn vriendin mailde me om voor de wandeldag een rondje Ridderkerk te gaan lopen. Ze had er een plattegrond bij gedaan, want dat was maar goed ook. Bij Ridderkerk denk ik aan het knooppunt Ridderkerk en er doemde geen leuke wandelomgeving op. Het route- kaartje laat wat groene gebieden zien en loopt door het centrum van het stadje.

Deze keer geen wandeling van het wandelnet, maar een route van Rotterdam Routes. Onder het kopje "aanpak" kunnen wandelliefhebbers lezen hoe de app werkt.

Het belooft een mooie dag te worden, blauwe lucht, en bijna zomerse temperaturen, en dat in oktober. Dit keer loopt de tocht door het noordwesten van Brabant. Ja, beste lezers, het wordt wederom een route door polderlandschap en langs rivieren. Fort Sabina Henrica is het startpunt, helaas geen koffie, want het fort is op maandag en dinsdag gesloten. Uiteraard was het wel even rondneuzen in de omgeving, en gluren door het hek.

 Al veel langer lag de focus op een wandeling op het eiland van Dordrecht. Een ooit eerder uitgezette wandeling werd door o.a. corona niet gelopen. Offe     was het omdat hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt. Nou dat ook weer niet. Het alom bekende gezegde popt altijd wel op, maar een stadswandeling Dordrecht had me al overtuigd dat het erg mee valt. Het ontstaan van het gezegde is onbekend, en er zijn  meerdere verklaringen aan gegeven. Een religieus conflict, bedorven eten in de Middeleeuwen, paalrot van woningen door verlaging van het grondwater. Het zou allemaal kunnen, maar nu is  het  tijd om dit zijspoor te verlaten en op naar het wandelpad. 

Wederom heb ik dicht bij huis gewandeld, dit keer in bekend gebied. Het rondje Maasluis is beslist een aanrader, dus als mensen belangstelling hebben, de wandeling is te vinden op wandelnet. Onder het kopje informatie/ de aanpak kun je lezen hoe wandelnet werkt.  

Mijn eerste blog schrijven, dat is een best een dingetje. Gewoon maar beginnen, al doende leer je. Best bijzonder, de Bergse plassen liggen op zo'n 13 km van mijn woonplaats af, en had ik de plassen ooit gezien, "nou nee" moet ik zeggen. Was het de moeite waard, zeker wel. De plassen zijn ontstaan door turfwinningen in de 17 en de 18de eeuw, en zijn simpel verdeeld in een voor- en achterplas. De straat ( weg), die tussen de plassen loopt, loopt van Rotterdam naar Hillegersberg, en dateert al vanaf de Middeleeuwen, en heeft sindsdien vele namen gekend. Voor 1941 was Hillegersberg een zelfstandige gemeente, tegenwoordig is het een wijk van Rotterdam.